มันเป็นยังงัย

ตอนนี้เราเองก้อยังไม่รู้ว่าจะยังงัย

บอกความรู้สึกของตัวเองออกมาไม่ถูกเลย

เบื่อหน่าย งุนงง สับสน ว้าวุ่น ….ฯลฯ

งานการที่ค้างไว้ก้อท่วมหัว เเต่ไม่ทำ ใจนึงก้ออยากทำให้เสร็จๆไปเเต่อีกใจก้ออย่าเพิ่งเลย

อยากพักเหนื่อย เเต่เราเหนื่อยอะไรหล่ะ หยุดมาหลายวันแล้วนะ

รึเพราะว่าเรายิ่งหยุดมาก ยิ่งพักมากยิ่งทำให้เรารู้สึกเหนื่อยกันแน่

แถมอารมณ์ตัวเองเองก้อยังเดาไม่ถูก

บางครั้งอยากยิ้ม แต่ก้อไม่ยิ้ม กลับทำตัวนิ่งเฉย

บางครั้งอยากนิ่ง แต่ก้อต้องยิ้มออกมา

เราเป็นอะไรเนี่ย บ้ารึป่าว

ความรู้สึกที่เราเขียนมาตอนนี้เองก็ยังรู้สึกแปลกอยู่เลย

เราความผ่อนคลายมากกว่านี้หรอ แต่เราก้อไม่ได้เครียดอะไรนิ

โอ้ยยิ่งพูดไปคิดไปยิ่งฟุ้งซ่าน

เหอๆ เราเริ่มที่จะเพ้อเจ้อแล้วหล่ะนะ

จริงๆการที่เราอยู่คนเดียวมากเกินไปอาจจะเป็นสาเหตุก้อได้นะ

 

 

 

 

แล้วนี่มันเป็นยังงัยหล่ะเนี่ย

…..>o<…..