ตามใจปากจะยากนาน

ช่วงนี้รู้สึกได้ด้วยตัวเองว่ากินเยอะผิดมนุษย์ กินทั้งของหนักเเละขนมเยอะมาก
แแล้วล่าสุด เมื่อสองสามวันที่ผ่านมา อยากกินสุกี้ จิ้มจุ๋ม อะไรเถือกๆนี้มากๆ
เลยได้ฤกธิ์(เขียนอย่างนี้รึป่าว?)ดีชวนเพื่อนไปกินกัน ด้วยความยาก รึไม่ก็อดยากก็ไม่แน่ใจ
เลยกินแบบไม่มีลิมิต(ชีวิตเกินร้อย) เท่าที่จำได้กินไปหลายหม้อมาก(กัยเพื่อนอีกสามคน)
ประมานห้าหกถึงเจ็ดหม้อ กินไม่พูดไม่คุย จนเพื่อนๆเริ่มอิ่มกันเราเองก็รู้สึกตัวได้แล้วว่า ควรจะอิ่มซะที
แต่พอหยุดกิน ถึงกับลุกไม่ไหว หลักพุง แบบว่ามันรู้สึกอึดอัด แล้วก็กลับมาที่หอ

ด้วยความตะกละเมื่อตอนหัวค่ำเราอยากกินขนมจีนเลยซื้อน้ำยากะทิไว้กะจะกินตอนกลางคืน
แต่สภาพตอนนั้น ยัดอะไรลงท้องไม่ได้อีกเเล้ว เราก็นั่งรอไปซํกพักใหญ่
ปากเรามันก็อยากกินขนมจีนอ่ะ เเต่ท้องไม่ไหวเเล้ว
ก็พยายามจะอดทนไม่กิน เเต่เสียดายถ้าทิ้งไว้จะเสีย
เลยลุกขึ้นมากินพร้อมกับต้มไข่ด้วย ตอนกินก็อร่อยดี พอกินเสร็จ
พระเจ้า!! แน่นท้องมากค่ะ สุดๆเลย
โอ้ยยย….ความรู้สึกเเบบว่า ของที่อยู่ในท้องนี่ อีกสองวันจะย่อยหมดมั๊ย?
โอ้ววว! เราก็ทนไปซักพักนั่งดูหนังไป(ตอนนี้กกำลังบ้าเเฮร์รี่อยู่)พอหนังจบ
ทำไมยังไม่หายปวดท้องอิ่มว่ะ แถมยังรู้สึกถึงการย่อย และการเผาพลาญอาหารในกระเพาะ
Oh…. No! มันช่างทรมาน
ปิดไฟเข้านอนด้วยอาการท้องโครกคราก รู้สึกร้อนผ่าวในท้อง กว่าจะได้นอน…

ตื่นเช้ามา เหมือนจะดีขึ้นนิดนึง แต่รู้สึกเหมือนมันยังไม่หายไปสนิท เเถมยังเหนื่อย เมื่อย ล้า
เหมือนวิ่งมาร้อยรอบ สงสัยเพราะร่างกายเผาพลาญอาหารเยอะไป
วันนี้เลยไปนั่งเรียนเเบบวูบวาบในท้อง ทรมานไม่น้อยทีเดียว กว่าจะเรียนเสร็จบ่ายสอง
มันช่างยาวนานเหลือเกิน อารมณ์ก็พาลจะแปรบรวนไปด้วย

เรียนเสร็จได้เเทบจะเหาะกลับหอ พอถึงหออาการเหมือนจะแย่ลง ทรมานยิ่งนัก
ข้าวก็ยังไม่ได้กิน เห็นขนมเค้กกล้วยหอมหลังตู้เย็นขว้างมากินเลย ด้วยความชอบ
ก่อนจะกลับมาดูที่ถุงอีกครั้ง เพราะยังเหลืออีกสองอัน
พระเจ้า!!!!!! ทำไมสองอันนี้ขึ้นราเเล้วล่ะะะะะะะะะะะะะ!
ไม่นะที่เรากินไปปปปปปปปปป
OH GOD! help me…..
อะไรมันจะซวยซ้ำซ้อนแบบนี้ ท้องก็ยังไม่หายปวด ยังจะมายัดขนมปังราขึ้นเข้าไปอีก
นี่รึเมื่องพุทธ สวรรค์นี่เเกล้งกันชัด เราทีทั้งปวดทั้งแสบท้องอยู่เเทบจะหมดเเรงลานขึ้นเตียง
ด้วยความสงสารปนสมน้ำหน้าตัวเองนั้น พยายามนอนพักและหวังว่าทุกอย่างจะดีขึ้น……

หลับไปสี่ห้าชั่วโมง สะดุดตื่นนึกได้ว่ามีงานต้องทำอีก ตั้งเเหกตาตื่นมาทำงานอีก
แต่โชคยังดีที่อาการเริ่มดีขึ้น แต่ท้องยังปวดเตือนอยู่เนื่องๆ ว่าอย่ากินเยอะนะ กินอะไรระวังหน่อย
เเถมยังไม่เตือนว่า ท้องว่าง หิวเเล้วหาไรกินด้วยนะ เราเองเลยไม่รู้จะทำตัวยังงัยเลย เดาอาการไม่ถูกจริงๆ
แล้วเราก็ออกไปกินข้าวกับเมทเราข้างนอก พยายามหาอะไรกินที่ไม่หนักหน่วงมาก
เเต่ด้วยความที่ปากอยากมือหยิบ เราก็อดร้นทนไม่ได้ที่จะซื้อขนมมากินอีก
พอเริ่มกินเยอะ ท้องก็เริ่มตอบสนอง เราพยายามกินให้น้อยเท่าที่จะทำได้
เเต่พอเอาอะไรเข้าปากเเล้วมันหยุดไม่ได้จริงเลย
ตอนนี้อาการปวดก็ยังทรงตัว ปวดนิดๆพอประทั่งชีวิต…

ต่อไปนี้ จะกินอะไรต้องคิดดีๆ อย่าสักแต่ว่ายัดเข้าปาก อย่าคิดแต่ว่าอยากกิน
ต้องคิดถึงท้อง คิดถึงเวลาที่กินด้วย ไม่งั้นจะทรมานแบบนี้อีก
……เสียงท้องกระเพาะลำไส้ เค้าบอกมา

มันเป็นยังงัย

ตอนนี้เราเองก้อยังไม่รู้ว่าจะยังงัย

บอกความรู้สึกของตัวเองออกมาไม่ถูกเลย

เบื่อหน่าย งุนงง สับสน ว้าวุ่น ….ฯลฯ

งานการที่ค้างไว้ก้อท่วมหัว เเต่ไม่ทำ ใจนึงก้ออยากทำให้เสร็จๆไปเเต่อีกใจก้ออย่าเพิ่งเลย

อยากพักเหนื่อย เเต่เราเหนื่อยอะไรหล่ะ หยุดมาหลายวันแล้วนะ

รึเพราะว่าเรายิ่งหยุดมาก ยิ่งพักมากยิ่งทำให้เรารู้สึกเหนื่อยกันแน่

แถมอารมณ์ตัวเองเองก้อยังเดาไม่ถูก

บางครั้งอยากยิ้ม แต่ก้อไม่ยิ้ม กลับทำตัวนิ่งเฉย

บางครั้งอยากนิ่ง แต่ก้อต้องยิ้มออกมา

เราเป็นอะไรเนี่ย บ้ารึป่าว

ความรู้สึกที่เราเขียนมาตอนนี้เองก็ยังรู้สึกแปลกอยู่เลย

เราความผ่อนคลายมากกว่านี้หรอ แต่เราก้อไม่ได้เครียดอะไรนิ

โอ้ยยิ่งพูดไปคิดไปยิ่งฟุ้งซ่าน

เหอๆ เราเริ่มที่จะเพ้อเจ้อแล้วหล่ะนะ

จริงๆการที่เราอยู่คนเดียวมากเกินไปอาจจะเป็นสาเหตุก้อได้นะ

 

 

 

 

แล้วนี่มันเป็นยังงัยหล่ะเนี่ย

…..>o<…..

new

ขอต้อนรับสู่อะไรใหม่ๆ